sábado, 13 de junio de 2026

Algo ausente...

 


...estos días por los distintos avatares que me han mantenido “entretenido” en diversos temas… administrativos!

Hasta había dejado de “oír” el piar de los vencejos que, raudos, pasan una y otra vez ahora por delante del ventanal, abierto a la luz del sol en esta mañana espléndida.

Oigo el levantar de otras persianas en el vecindario. La vida despierta! Cada quien con sus vicisitudes de hoy a resolver, vivir, experimentar y, sin duda, aprender algo más que ayer.

La enseñanza en la comprensión de la vida siempre está presente! Puede que no seamos conscientes del todo por estar demasiado entretenidos en el día a día… social, que nos toca o nosotros mismos escogemos.

Voy yendo a vuestros blogs. Pasad buen día. Y un excelente finde!

Abrazos.

41 comentarios:

  1. A veces los asuntos cotidianos nos absorben tanto que dejamos de escuchar esos pequeños detalles que dan vida a los días. Qué bueno volver a detenerse y mirar alrededor.
    Que tengas un excelente fin de semana y disfrutes de esos vencejos y de la luz de esta mañana.

    Abrazo

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. Hola hola... Cualquier día de estos conozco tu nombre. Y dejo de emplear la fórmula M/N.
      Acabo de leer tu último texto... Excelente siempre!
      Abrazos.

      Eliminar
    2. Discúlpame, mi nombre es Adel
      Abrazo

      Eliminar
  2. Qué gran verdad compartes; a veces el ruido administrativo nos distrae de lo esencial. Menos mal que la vida siempre se abre paso al otro lado del ventanal para recordarnos, con su luz y su piar, lo que de verdad importa.
    Un abrazo, Ernesto.

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. Así es Jordi.
      La vida siempre tiene acceso a lo natural. Más allá de las "distracciones" del mundo.
      Abrazos.

      Eliminar
  3. I started counting the swallows.
    Then I started counting the swallows again.
    What a beautiful flight they have.
    Surely they are not little drones and you are playing with them, Ernesto?

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. Traducción de Catalin:
      "Empecé a contar las golondrinas.
      Luego volví a contarlas.
      ¡Qué vuelo tan bonito!
      Seguro que no son unos zánganos y estás jugando con ellas, Ernesto."

      Eliminar
    2. Querida Catalin.
      Que esos vencejos que vuelan raudos sean algo "zánganos" en su comportamiento... social, no les quita mérito. Al contrario, algo de "fiesta fiesta" y desenfado, en ocasiones viene bien!
      Y hablando de "fiesta"... ¿Se apunta la joven al mediodía a un par de txakolís fríos? (Vino blanco del País Vasco)
      Esperando quedo. :)))))

      Eliminar
    3. White wine is good. The tension does not increase. ;)

      Eliminar
    4. Fără tensiune, dar cu siguranță „creativitate”. Și într-o lume ca cea de astăzi, unde lipsesc „creativitatea”, veselia, râsul și o notă de anarhie... Bine ați revenit! Trăiască Zapata!! :)))))
      PO: Știți, în orice zi!

      Eliminar
  4. Mi semana anduvo parecida, no paré, hoy sí puedo sentarme y disfrutar de lo que me rodea, un abrazo Ernesto!

    ResponderEliminar
  5. Respuestas
    1. Det är vad jag gör, Lasse. Och jag antar att du gör detsamma. Kramar.

      Eliminar
  6. Esos "entretenimientos" no nos deben hacer olvidar nunca todo lo bueno que nos rodea.
    Feliz fin de semana
    Un abrazo Ernesto

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. Desde luego, Rita. Los avatares, "entretenimientos" o las distracciones en las que a veces nos embarcamos, no deben distorsionar lo Real en nuestras vidas.
      Abrazos.

      Eliminar
  7. A veces no nos damos apenas cuenta de lo raudos que pasan los días...
    Qué bueno es detenerse a respirar.
    Buen fin de semana!
    Abrazo.

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. Cierto, Ale.
      Si bien reconozco no tener en cuenta, no ser consciente del paso del tiempo. La verdad es que nunca me ha importado. Tuve la "crisis" de los 50 años... :))))) cuando iba para los 30. Cercano ese cumpleaños, hasta ese momento ni fu ni fa, me sorprendí con el siguiente pensamiento: ¡Caramba, 30 años ya! Treinta y treinta, sesenta. ¡Toda una vida... y lo que me queda por hacer!
      Pasaron 2 o 3 semanas... ¡¡Y hasta hoy!! Nunca más me ha preocupado.
      Buen domingo.
      Abrazos.

      Eliminar
  8. Ernesto, qué bien transmites ese instante en que, tras días de gestiones y ruidos, vuelve a abrirse paso lo esencial: el piar de los vencejos, la luz entrando por el ventanal, la vida despertando alrededor. Esa conciencia que regresa, suave pero firme, nos recuerda que siempre hay algo que aprender incluso en lo más cotidiano. Gracias por esa mirada que sabe detenerse y escuchar.
    Un fuerte abrazo, Ernesto.

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. Fuerte abrazo, amigo Enrique. Aquí lo cotidiano es lo natural.
      Un placer verte activo.

      Eliminar
  9. Creo que es bueno eso de parar un poco del ritmo social impuesto y pararse a contemplar el entorno en plan simplemente de simplemente ver: ¿Qué hacen los que me acompañan y qué hago yo aquí, con ellos?
    Abrazos.

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. Sí Alfred.
      Es más que bueno ser consciente de lo real alrededor de uno!
      En cuanto a la pregunta "metafísica" que te planteas, :))))) Diría que, ¿degustar un blanco frío del Alto Ampurdán?
      Cualquier día...
      Abrazos.

      Eliminar
    2. Eso estaría muy bien, pero qué muy bien!!!

      Eliminar
  10. I like these thoughts. If people would understand that each day contents lessons for us
    to experiment, learn, grow... they would have a better life!
    All the best in your summer, Ernesto!

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. Traducción de Suzana:
      "Me gustan estas reflexiones. Si la gente comprendiera que cada día nos ofrece lecciones para experimentar, aprender y crecer, ¡tendrían una vida mejor!
      ¡Que tengas un buen verano, Ernesto!"

      Eliminar
    2. Certera afirmación, Suzana!
      Así es la vida de quenes procuramos permanecer conscientes de la realidad que nos envuelve.
      ¡Estáis en el mundo, pero no sois del mundo! Tenía razón cuando les dijo estas palabras a sus discípulos, como enseñanza para todos los tiempos.
      Un placer saber de ti.
      Abrazos.

      Eliminar
  11. Disfruta de un feliz domingo y que la semana que comienza sea muy buena.
    Un abrazo.

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. De momento, amiga mía, ¡viento en popa! Que reza el dicho popular.
      Abrazos, Amalia.

      Eliminar
  12. Hay veces que los achaques, no te permiten leer lo que debías.
    Un abrazo.

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. Las cosas de la vida, amigo Juan. De las que a estas alturas ya sabemos. ¡Cuídate!
      Abrazos.

      Eliminar
  13. Una imagen preciosa, que evoca una vida de paz y quietud.
    Un abrazo, amigo

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. Y ésta, Ildefonso, una mañana más de esa misma guisa!
      Abrazos, amigo.

      Eliminar
  14. Hace unos días, sembré unas semillas de petunias en una maceta, pensando que tardarían mucho tiempo en nacer. Me llevé una grata sorpresa ayer cuando vislumbré unas diminutas hojitas asomarse por la tierra... soy consciente que, quizás, no las vea florecer este verano, pero ahí están. Entusiasmada con su progreso. ¡Veremos!
    Feliz semana y feliz escucha del piar de los vencejos. Abrazos

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. La naturaleza lleva sus propios ritmos, que suelen ser perfectos cualesquiera que sean.
      Ya tienes entretenimiento viéndolas crecer día a día.
      Bonita semana, Maite.
      Abrazos.

      Eliminar
  15. Cada día con su afán, o sin ninguno, que también es un afán. Fluir y agradecer, hacer o no hacer... pero respirar y vivir!!! Pero que la poesía nunca falte. Un abrazo para ti amigo.

    P A T Y

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. Así es, Paty, cada día sus circunstancias. Generalmente experiencias a vivir, y siempre lecciones a trascender.
      Y sí, respirar y vivir.
      Difícilmente faltará en ti la poesía!
      Abrazos, amiga mía.

      Eliminar
  16. “La enseñanza en la comprensión de la vida siempre está presente!”
    Cierto. La vida es sabia. En ocasiones te quita lo que pides para darte lo que necesitas.
    De eso nos damos cuenta cuando nos hacemos conscientes de que todo empieza y termina en uno mismo.
    Un fuerte abrazo Ernesto.

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. Hola Ángela.
      Certera afirmación de la vida real, de uno mismo, de todo.
      Pues de ese «todo», todo forma parte!
      Lo que no quiere decir que el "libre albedrío" humano no esté presente en nuestras vidas.
      Gran abrazo, Ángela.

      Eliminar
  17. Ernesto:
    siempre hay imprevistos administrativos.
    Salu2 y paciencia.

    ResponderEliminar